In 2006 stond de ouderenpsychiatrie nog in de kinderschoenen. Er werd al wel veel onderzoek gedaan, maar therapieën, richtlijnen, protocollen en medicatie waren nog toegesneden op volwassenen tot een jaar of 60. We moesten dus nog veel zelf uitvinden.
Iedereen gaat maar dood
Haar ogen zijn vochtig, maar ze herneemt zich met een grapje: “Tja, dan had ik maar niet de jongste moeten worden. Dan krijg je dit; dan blijf je alleen over.” Koket gaat ze op de rand van het bed zitten en pakt haar glas. “Hè lekker, daar had ik net zin in.” Wonderlijk hoe goed ze nu ineens lijkt.
Wordt Nederland een derdewereldland?
Alarmerende berichten over medicijntekorten in Nederland. Bij het KNMP zijn dit jaar al 2.044 meldingen gedaan van medicijnen die niet leverbaar waren. Worden we nu een derdewereldland qua medische verzorging?
De Invisible Rabbit Bra
Zorgvuldig manoeuvreerde ik de plakkers over mijn borsten. Tepels in het midden, pads vastgezet en dan de oren van het konijn op mijn borst, boven mijn borsten geduwd. Bleef het zitten? Natuurlijk niet.
Papraatje (15) – Ten hemel varen. Of nog niet.
“Er zit toch geen knoflook in?” vraagt hij na de tweede hap. “Natuurlijk niet, daar hou je toch niet van?” lieg ik lustig. Dat noemen we een leugentje om bestwil. Daar houden we in onze familie van.
De hoogzitter
Berichtje in de familiegroep-whatsapp en een briefje op de keukentafel. Naast mijn mobiel, want die neem ik NIET mee. In mijn rugzak een dikke deken, een kussentje (dat hout zit zo hard), een thermoskan vol cafeïne en boterhammen met kaas. Ik ben er klaar voor. Doei!
Papraatje (11) – De armoede
Ja, hij zit klaar om naar het ziekenhuis te gaan, verneem ik telefonisch. Waarom? Dat weet hij niet. Maar de huisarts heeft gezegd dat het moest, dus dan zal het wel goed zijn. “Die vent hep ervoor geleerd, dus ik bemoei me eige er niet mee,” roept hij.
Extra jarig, dat ben ik nu elk jaar
De hartoperatie en het verblijf in het ziekenhuis hebben zo’n diepe indruk gemaakt dat het de rest van mijn leven in mijn geheugen gegrift staat. Net als bij ieder ander trauma komt dat vooral omdat er zó ontzettend veel gevoelens een rol spelen. De schrik, de angst, de onzekerheid…
Oma’s Ooievaarsschaartje
Ik denk vaak aan haar. Mijn leven is totaal anders dan dat van haar, behalve een ding: onze hobby. Zij borduurde, haakte en breide. Ik maak kleding. En dat is niet de enige reden waarom ik vaak aan haar denk.
De toekomst is begonnen (2) – Ik, boze oude vrouw
Het is erg, maar ik merk dat ik een boze oude vrouw aan het worden ben (of misschien was ik altijd al een bozige vrouw, maar minder oud, en valt het me nu pas op). Ik maak me kwaad over van alles en nog wat en de hele maatschappij.