Medicijntekorten lopen op
bron: pixabay.com
In de kranten staan de laatste weken alarmerende berichten over medicijntekorten in Nederland. Die tekorten zijn er al veel langer, maar de nood was nog nooit zo hoog als dit jaar. Tot eind augustus werden bij de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie (KNMP) al 2.044 meldingen gedaan van medicijnen die (soms tijdelijk, soms langer) niet leverbaar waren. In dezelfde periode vorig jaar waren dat er 1.065. Op de tekortenlijst staan op dit moment meer dan driehonderd middelen. (Bron: NRC)
Maar tot nu toe kon de apotheek voor bijna alle gemelde medicijnen een alternatief middel vinden. Alleen leidde dat in sommige gevallen helaas tot bijwerkingen, omdat een ander middel vaak niet precies hetzelfde is als het middel dat een patiënt soms al jarenlang slikt.
Belachelijk goedkope medicijnen
Als een medicijn tijdelijk niet verkrijgbaar is, komt dat meestal doordat er meer vraag is, of doordat er een tekort is aan grondstoffen. Wat ook, en steeds vaker, voorkomt is dat zendingen van fabrieken, die tegenwoordig vooral in China en India staan, worden afgekeurd vanwege verontreinigingen. Medicijnen worden daar geproduceerd vanwege de vele malen lagere productiekosten en dan gaat er wel eens iets mis. We hebben het echt over belachelijk lage prijzen. Neem een medicijn als paracetamol. Daarvan koop je er hier 20 voor de prijs van 0,50 euro. Dat is 2,5 cent per stuk. En daarvoor moet het dus gemaakt worden, ingepakt, verscheept en gedistribueerd. En de arbeiders, de fabriek, de tussenleveranciers en de drogisterijen en apotheken die het hier verkopen moeten daar allemaal aan verdienen. Paracetamol is een medicijn dat over de hele wereld door heel veel mensen gebruikt wordt. Het wordt nog maar in enkele fabrieken in het verre oosten vervaardigd. Kun je je voorstellen wat er gebeurt als een productielijn in India omvalt?
Mijn eigen ervaringen met medicijntekorten
Ik heb de afgelopen jaren ook het genoegen mogen smaken dat medicijnen die ik gebruikte, ineens niet meer verkrijgbaar waren. In 2016 moest ik bijvoorbeeld overstappen van Thyrax op Euthyrox. Want je wordt langzaam en voorzichtig ingesteld op zo’n medicijn en als het eenmaal goed werkt, hoop je dat het ook zo blijft. Een ander medicijn betekende in dit geval ineens stoppen met wat ik al gebruikte en opnieuw beginnen met instellen, omdat de hoeveelheid werkzame stof per tablet anders was. Daardoor kreeg ik bijwerkingen als hoofdpijn en slaperigheid. Gelukkig is het voor mij allemaal goed gekomen, maar ik ken verhalen van mensen die nu nog steeds tobben met hun schildklier.
bron: pixabay.com
Tot een jaar geleden gebruikte ik nog een medicijn, Regla Ph, waar ik erg veel baat bij had. Het was een vrij verkrijgbare maagzuurremmer, waar ik pas na lang zoeken op stuitte. De eerste maagzuurremmers die ik probeerde, hadden een smerig mondgevoel of een heel vies, soms zoet, smaakje, waar ook nog eens suiker in gestopt was. En daarnaast hielpen vaak ook niet eens, of maar een heel klein beetje. Regla werkte daarentegen heel goed. Het had een pepermuntsmaak, bevatte geen suiker en het mondgevoel was niet zanderig, of slijmerig, of stroperig. Maar sinds vorig jaar is het niet meer te koop. Uit de handel genomen. Zoekt u maar iets anders mevrouw, we hebben genoeg. Ja, vast. Maar niet voor mij. Dus nu gebruik ik zo’n alternatief tabletje alleen in extreem hoge nood. Liever nog demp ik mijn maagzuur met een paar happen yoghurt. Dat werkt ook een beetje.
En deze week zit ik ineens weer zonder Flixonase, een neusdruppel in pipetjes die goed werkte tegen mijn verstopte neus. Ik gebruik het spul al jaren tot de verstopping weer weg is, waarna ik ze een poosje kan laten staan tot de volgende verstopping. Ik heb ze echt nodig, want zonder raakt mijn neus steeds verder verstopt, zodat ik uiteindelijk ’s nachts nauwelijks nog kan ademhalen. Maar helaas; de druppels zijn niet meer leverbaar tot begin 2020. We hebben nog wel een spray voor u mevrouw. Ja, dat weet ik, maar die bezorgt mij bloedneuzen, dus die komt niet in aanmerking. En iets anders is er niet, dus ‘zoekt u het dan zelf maar uit’.
Bijwerkingen
Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan met alle medicatie die ik nodig heb. Iedere keer als ik mijn medicijnen kom ophalen bij de apotheek, blijkt er wel een vervangend middel tussen te zitten. In eerste instantie was dat omdat dat medicijn goedkoper was dan het vorige, maar ‘er zit toch echt dezelfde werkzame stof in’. Ja, dat zal best, maar naast die werkzame stoffen zitten er vaak ook nog andere stofjes in. In de meeste gevallen heb je daar geen last van, maar soms heb je dan toch ineens spierpijn, of een droge mond, of gaat je hart sneller of onregelmatiger kloppen. Bovendien zitten die vervangende middelen in andere verpakkingen en zien de pillen zelf ook nog eens anders uit, waardoor je geregeld aan jezelf twijfelt of je wel de juiste medicijnen hebt ingenomen. Gék word ik ervan.
Productie weer naar Nederland halen?
bron: pixabay.com
Minister Bruins, minister voor medische zorg en sport, wil nu dat EU-lidstaten – om het groeiende probleem van de tekorten gezamenlijk te tackelen – desnoods zelf grondstoffen voor geneesmiddelen gaan produceren. Zo hoeven onze medicijngebruikers niet langer te lijden onder de haperende productie in landen als China en India. Mijn mening? We hadden die productie gewoon in eigen hand moeten houden, in onze eigen landen en niet, vanwege de verdiensten en de winst, moeten exporteren naar (te) goedkoop werkende landen. Of we hadden redelijker prijzen moeten betalen voor de productie van die medicijnen en beter toezicht moeten houden om te voorkomen dat hele productielijnen worden afgekeurd, puur omdat ze vervuild zijn.
Buffer opbouwen?
De minister wil ook dat er medicijnbuffers worden opgebouwd in ons land. Op die manier kunnen middelen die tijdelijk niet beschikbaar zijn, toch geleverd worden. De bedoeling is dat patiënten minstens een maand of vier vooruit kunnen met zo‘n ‘ijzeren voorraad’ bij farmaceuten en groothandels samen. Maar wat doe je dan met medicijnen die gewoon uit de handel worden/zijn genomen omdat ze te weinig geld opleveren? Of omdat de productielijn in zo’n ver land gesloten werd vanwege vervuiling? We hadden (en hebben nog steeds) in Nederland een bloeiende farmaceutische industrie, dus haal die productie weer gewoon terug en betaal een redelijker bedrag voor de productie, zodat de industrie niet opnieuw op zoek hoeft naar (te) goedkope producenten in Verweggistan. Daarmee voorkomen we dat we hier een derdewereldland worden op het gebied van medicijnlevering.
Te dure medicijnen
En dan heb ik het nog niet eens gehad over medicijnen die juist veel te duur zijn. Maar dan ook echt véle malen te duur, waardoor ze ook niet beschikbaar zijn voor de Nederlanders die ze nodig hebben. Maar dat is een ander hoofdstuk van hetzelfde boek.
Geef een reactie