Ver in de tachtig en nog steeds zorgen voor je dementerende lief. Een zware last. De persoon die ze was, brokkelt steeds verder af en de gaten in haar geheugen maken haar boos…
Kletspraat met Gerda (7) – Hoe lang hebben we nog?
Gert zegt keer op keer dat ik niet zo moet piekeren. Want we zijn nu eenmaal oud en we hebben het nog steeds goed. “En misschien ben jij wel eerder de pijp uit dan ik,” voegt hij er ook telkens frivool aan toe.
Kletspraat met Gerda (6) – knuffelen (en meer), kan dat nog?
Voordat Gert in mijn leven kwam, had ik natuurlijk ook niemand om mee echt te zoenen en te knuffelen; mijn lieve man was immers al jaren dood. Dat was wel een groot gebrek aan intimiteit, warmte en genegenheid.
“Our Souls at Night” – een heerlijke film
Wat deze film zo bijzonder maakt? Het feit dat het een echte feel-good movie is, die enkel het ‘normale’ leven beschrijft van twee mensen die ouder worden en die op latere leeftijd toch weer openstaan voor een nieuwe, intense vriendschap.
Kletspraat met Gerda (4) – Alweer Nieuw? Ik ben Oud!
Gerda vindt iets van oud en nieuw. Hoe ouder, hoe jonger. En wenst 2019 al dansend (schuifelend) in te gaan.
Opgeven mag
“Langzaam staat hij op. Zijn knieën trillen. Licht voorover gebogen en nog zwaarder op de stok leunend, opent hij de deur naar het balkon van de schamele, totale leegte uitwasemende seniorenflat, de houten stoel voetje voor voetje achter zich aan trekkend.”
Kletspraat met Gerda (3) – Kerst(gekk)igheid
Gert, mijn huidige vriend, vindt me maar gek. Kerstgekkigheid noemt hij het. “Jij bent hartstikke kerstgek. Dan grijns je als een malloot naar iedereen, in de hoop dat je een lach terug krijgt.”
Kletspraat met Gerda (2) – een oude taart eten
Marie pakte mijn handen vast en zei: “Ik weet wel wat ’t is, hoor. Hij is net zo gek als jij en dat vind jij dan raar. Maar eigenlijk is dat enkel een rare gewaarwording, géén rare man.”
Onze verhalen (27) – Dankjewel
Het doet me pijn om te beseffen dat je er nu niet meer bent, dat ik niet alleen Thijs, maar ook jou ben kwijtgeraakt, al ben je er fysiek nog wel. Ik zal je blijven bezoeken zolang je er nog bent, maar de echte jij zal ik nooit meer zien. Daarom stop ik met je schrijven op deze plek.
Onze verhalen (24) – Communiceren via een ei (CRDL)
Waar je woont hebben ze sinds kort een CRDL (cradle) en deze week mogen David en ik die onder begeleiding met jou gebruiken. Het is een soort houten ei dat aanraking vertaalt in geluid. Op een vreemde manier kijk ik er naar uit.