Ik wil dit leven niet. Alles en iedereen is des doods. Stil. Mat en platgeslagen. Als ik Corona krijg, hoef ik echt niet naar het ziekenhuis. Dan laat mij maar. Geef mij eventueel een morfineshot tegen de pijn en laat mij alstublieft gaan.
Het is zó stil in huis…
De zon trekt langzaam haar baan door de lucht. Uit de radio klinkt en de tonen van La Bohème. Het kopje koffie naast haar is koud geworden. Het huis, waar zij met haar 94 jaren nog steeds zelfstandig woont, is leeg. En heel erg stil.
Kleine slimmerik
De week voor Pasen hebben we kleine paaseitjes tussen de struiken en het grind gezocht. Elke eitje dat hij vond, zou opa wel even vasthouden, en die legde dan hetzelfde eitje stiekem een eindje verder neer.
Nee opa!
De kleine man is op bezoek. Behoedzaam op de arm van papa eerst even kijken, dan de kamer in drentelen. Op zijn laarzen, want al heeft ie hele hippe peutersneakers, het liefst klost hij rond op zijn regenlaarsjes.
De kleine man
De kleine man is knoppengek en lichtjesfreak. Sinds hij de wonderbaarlijke werking van de afstandsbediening heeft ontdekt, vliegen de kanalen over het scherm, start er ineens een dvd of stijgt het volume naar ongekende hoogte.
Onze verhalen (16) – Ze willen ouderen afschaffen!
Vrijdag stond er een artikel in het AD over de tv-serie Hendrik Groen. Dat hij zo populair is en dat dat ermee te maken heeft dat ouderen nu vitaler zijn dan vroeger. Nou, zó vitaal voel ik me niet hoor, als ik ‘s ochtends mijn bed uit kom. En de strekking van het artikel bevalt me helemáál niet.
Onze verhalen (13) – De donkere dagen voor kerst
Vorige week zag de wereld er mooi uit, ik had zelfs zin in de feestdagen. Maar op maandag veranderde alles. Ik ging met mijn dochter mee naar het ziekenhuis voor de uitslag van de onderzoeken van Thijs. De uitslag sloeg in als een bom.
Onze verhalen (10) – Cadeautjes
Dit was een week vol cadeautjes. En ondanks de moeilijke tijd realiseer ik me, dat ik toch wel erg veel heb. Maar wat zou ik het zo graag allemaal met je delen…
Onze verhalen (2) – Oorverdovend schuldgevoel
“Slapen doet hij niet. Nog steeds luistert hij met een half oor of hij je hoort opstaan. Maar je bent er niet. Daardoor luistert hij naar de oorverdovende stilte en krijgt het schuldgevoel vrij spel.”
Herinneringen maken
In mijn herinnering had ik een geweldige opa. Waar ze altijd zeggen van oma mag alles waren de rollen bij mijn opa en oma geheel omgedraaid. Wanneer oma zei, denk er om niet met je voeten in de zee ……..