Vanaf het moment dat ik mijn ogen open kon doen, na de zware operatie, werd er al tegen mij gepraat over het veranderen van levensstijl en de noodzaak om nú te gaan bewegen. Het is maar goed dat ik door de morfine de woorden niet uit mijn mond kreeg, want ik voelde mij beledigd. Ten eerste bewoog ik mij voorheen al helemaal suf: ik had een zeer actieve levensstijl. En ten tweede kón ik mij niet eens bewegen.
Een hartpatiënte vertelt (16) – Aanpassingen levensstijl
Ik ben het met Oliver Sacks eens dat je als patiënt moet uitkijken dat de ziekte geen narcistische spil van je leven wordt. Er heeft echter wel een diepe ingreep in je leven plaatsgevonden en dat heeft zijn sporen nagelaten. Het is een opgave om hiermee te leren leven en vérder te gaan met je leven zoals voorheen.
Een hartpatiënte vertelt (13) – Fysiotherapie aan bed
Als hartpatiënt of patiënt na een zware operatie, na een langdurig ziekenhuisverblijf of na een coma, weet je echter wat ‘Conditie Nul’ is. Conditie Nul is het feit dat je vanaf horizontale, vegetatieve positie langzaamaan moet leren om weer alles zelf te doen.
Een hartpatiënte vertelt (8) – Oorlogstermen
In de medische wereld worden veel oorlogstermen gebruikt. Een strijd winnen impliceert dat een ander de strijd verliest, oftewel niet hard genoeg heeft gevochten. Of de ziekte is de verliezer en jij hebt gewonnen, want je gaat niet dood. Maar degene die wel doodgaat, is dan weer een ander soort verliezer? Gecompliceerd allemaal.
Een hartpatiënte vertelt (7) – Intensive Care
Ik vertel over de Titanic en de IC-verpleger knikt vriendelijk. “Dat wordt vaker zo ervaren,” zegt hij en wijst mij op de drains die klotsende geluiden maken en de bedden die automatisch bewegen om doorliggen te voorkomen; de meeste patiënten ervaren dit als deinen op de golven van het water.
Een hartpatiënte vertelt (6) – De opname
Er is geen ontkomen meer aan. Mijn man gaat naar huis en ik zal de eerste nacht doorbrengen in het ziekenhuis en vroeg in de ochtend worden geopereerd. Een dikke zoen en hij vertrekt.
Een hartpatiënte vertelt (5) – Hoe bereid je je voor op een hartoperatie?
De ene laatste avond voor de opname gaan we met het gezin uit eten. Mijn man maakt een mooie foto van mij lachend in een omhelzing met de kinderen. “Prachtig,” zegt hij. “Dan hebben we tenminste nog een mooie laatste foto van je, van vóór de operatie.”
Een hartpatiënte vertelt (4) – Nog meer geluid
De cardioloog vond bij de laatste controle mijn hartklep nog lekker hoorbaar. “Goed, metaalachtig geluid,” noemde hij het. Een hele geruststellende gedachte, alhoewel ik geen flauw idee had wat hij hier mee bedoelde. Nog geen slijtage? Niet al te veel vet eromheen?
Een hartpatiënte vertelt (3) – Het Geluid
“Wilt u een mechanische of een biologische hartklep?”
Allemachtig, wat een vraag!
“Doet u mij maar de mechanische,” antwoord ik kordaat.
“U kent de voor- en de nadelen?” vraagt hij beleefd.
Een hartpatiënte vertelt (2) – Risicogroep
Ik ben geen succesvolle carrièrevrouw die zich haar hele leven heeft suf gewerkt. Ik ben ook geen roker, drinker of iemand die er flink op los heeft geleefd met harde en/of zachte genotsmiddelen. Ook te dik ben ik niet en nooit geweest. En toch ben ik hartpatiënt.