bron: pixabay.com
De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas
Met stralend oog en blijde zin
En goed gevulde tas
De Zonne lacht ons vrolijk toe
Ons groet der vooglenzang
En wij worden vast niet moe…
Dit kinderliedje zing ik dagelijks als ik met mijn hond de ene kilometer na de andere loop. Het klinkt als vakantie en een luxe, maar voor een hartpatiënt is beweging een bittere noodzaak.
Vanaf het moment dat ik mijn ogen open kon doen, na de zware operatie, werd er al tegen mij gepraat over het veranderen van levensstijl en de noodzaak om nú te gaan bewegen. Het is maar goed dat ik door de morfine de woorden niet uit mijn mond kreeg, want ik voelde mij beledigd. Ten eerste bewoog ik mij voorheen al helemaal suf: ik had een zeer actieve levensstijl. En ten tweede kón ik mij niet eens bewegen. In iedere lichaamsopening zaten infusen, slangen en drains, gekoppeld aan apparaten die op de cockpit van een vliegtuig leken. Ze zullen het wel goed bedoelen en over langere termijn praten, dacht ik nog, voor ik weer in een donkere, diepe slaap gleed. Nu opstaan en weglopen zal vast niet de bedoeling zijn…
Maar het woord Revalidatie zou ik nog vaak horen.
Als hartpatiënt is het écht nodig om te gaan revalideren en beweging tot een vaste routine in het leven te maken. Of misschien was je al een sportief type, en is het na de operatie van belang de draad weer op te pakken. Angst voor lichamelijke inspanning en psychische problemen ten gevolge van het hartfalen, is een bekend probleem en ook hier wordt de nodige aandacht aan besteed. Ik leed er ook aan, logisch want je bent erg bezorgd dat je hart weer op hol slaat of er weer mee ophoudt. Ook voelt het raar; zelfs diep ademhalen doet nog pijn en snelle bewegingen leiden vaak tot duizeligheid. Ook het versnellende geluid van de nieuwe hartkleppen als je je beweegt, maakt je niet minder bezorgd.
Dus meldde ik mij na thuiskomst braaf bij de afdeling Revalidatie. Er werden daar vele vragen op mij afgevuurd over mijn medische verleden, de operaties en mijn levensstijl om in kaart te brengen hoe mijn Revalidatieprogramma er het beste zou uit kunnen zien. Hierna werd ik op een hometrainer gezet en wederom werd er een hartfilmpje gemaakt om mijn inspanningsvermogen te meten. En daarna aan de slag. Zucht. Enfin, om een lang verhaal kort te houden: revalidatie wordt zeer goed en grondig aangepakt. Ze – de fysiotherapeuten of coaches in deze – willen natuurlijk voorkomen dat je vroegtijdig afhaakt of dat je te fanatiek bent en dood van de hometrainer afvalt…
Mijn coach is nu mijn trouwe viervoeter. De paden op, de lanen in. Hij is genadeloos en spartaans. Ik hoef maar even te lang op de bank te zitten en daar komt hij al grommend aan, met de riem alvast in zijn mond. Als ik doe alsof ik zijn signaal niet opvang, begint hij te dreigen door zijn ene achterpoot op te tillen en te doen alsof hij tegen de bank gaan plassen. Of nog erger: hij kromt zijn rug en neemt die belachelijke poephouding aan. In één seconde tijd vlieg ik dan van de bank op, trek mijn jas aan en haast mij met hem naar buiten. Lopen, lopen en nog eens lopen. Al is het weerbericht Code Oranje, wij lopen buiten door (honden)weer en wind.
Of je nu van tennissen houdt, van sportscholen of van wandelen, het is allemaal goed voor het herstellende hart. Ik voel mij zelfs bewegend beter dan tijdens mijn zittende leven. Mijn longen zuigen verse zuurstof aan en mijn hart pompt met prettige regelmaat. Het trombosegevaar wordt zo verminderd en zelfs mijn hersenen doen het tijdens en na het bewegen iets beter dan voorheen.
Ik moet stoppen; mijn hond gromt dat hij het zo wel welletjes vindt en pakt alvast zijn riem.
Marga Kuitenbrouwer-Van der Vet schrijft informatieve, kritische en humoristische blogs, columns en artikelen. Op HoeOuderenDenken schrijft zij vooral over haar gerenoveerde, tikkende hart en hoe het zover kwam, maar ook over haar werk als inmiddels ‘ouder’ fotomodel en haar passie voor paarden. Meer informatie hierover is te vinden op haar website: MargaKuitenbrouwer.weebly.com
Tevens heeft Marga al haar hartpatiënt-verhalen gebundeld.
Het boekje “Pak van mijn Hart” is >> hier << verkrijgbaar!
Geef een reactie