Ik zag waar David heen wilde met zijn vergelijking met de eenzame vogel ‘Nigel’. Hij zoekt jou op, ziet je nog steeds als zijn vrouw. Hij neemt bloemen voor je mee, raakt je liefkozend aan, voor zover je dat nog toestaat. Maar van jouw kant komt er nauwelijks tot geen reactie.
Onze verhalen (18) – Ik wil geen robot aan mijn bed!
Robots in de zorg, het is allemaal onderdeel van de vooruitgang en ‘innovatie’ zoals nu niet meer alleen bedrijven, maar ook zorgorganisaties het noemen. Maar als de tijd daar is, wil ik geen robot naast mijn bed!
Onze verhalen (17) – Weg van de storm
Morgen ben ik er een keertje niet, lieverd. Simon en ik gaan een midweekje weg, naar de Ardennen. Even een paar dagen ertussenuit. Weg van alles. Weg van de storm van emoties, die niet op lijkt te houden.
Onze verhalen (16) – Ze willen ouderen afschaffen!
Vrijdag stond er een artikel in het AD over de tv-serie Hendrik Groen. Dat hij zo populair is en dat dat ermee te maken heeft dat ouderen nu vitaler zijn dan vroeger. Nou, zó vitaal voel ik me niet hoor, als ik ‘s ochtends mijn bed uit kom. En de strekking van het artikel bevalt me helemáál niet.
Onze verhalen (14) – Oud én nieuw
En nu is het oudjaarsdag… Wat een jaar was dit zeg. Vooral de laatste maanden waren een achtbaan van gebeurtenissen en emoties. En toch waren er ook mooie dingen. Simon met stip op nummer 1.
Onze verhalen (11) – Derde Kerstdag
Zo, even rust voor ik aan de laatste dozen begin. Voor de kerst wil ik alles ingericht hebben. Stom hè, hoe die feestdagen en het einde van het jaar als een deadline kunnen voelen, terwijl het eigenlijk gewoon dagen zijn als alle andere. Wat doen we onszelf aan?
Onze verhalen (2) – Oorverdovend schuldgevoel
“Slapen doet hij niet. Nog steeds luistert hij met een half oor of hij je hoort opstaan. Maar je bent er niet. Daardoor luistert hij naar de oorverdovende stilte en krijgt het schuldgevoel vrij spel.”