Ha meis, daar ben ik weer. En deze keer zit me iets heel anders dwars. Weet je nog dat we lang geleden al grapjes maakten over dat robots onze wereld over gingen nemen? In zekere zin is dat natuurlijk al gebeurd. Heel veel dingen worden al door robots gedaan en gemaakt, al zijn we ons daar niet zo van bewust, omdat ze niet het uiterlijk hebben van die robots uit de films. Maar vannacht had ik een heuse nachtmerrie en wel over die robot die ze sinds kort bij jullie in gebruik hebben.
Bron: Pixabay
In mijn droom was ik bij je op bezoek en het ding kwam binnenlopen. Hij was veel groter dan die Zora die jullie hebben. We mochten niet meer naar buiten en moesten verplicht gymnastiekoefeningen gaan doen. Net zo lang totdat iedereen erbij neer viel. Wilde er iemand weg, dan hield hij ze met geweld tegen. Het klinkt zo best grappig als ik het opschrijf, maar de droom was echt eng. Ik werd letterlijk badend in het zweet wakker! Ik hoop dat jullie niet van die dromen krijgen, zeg. Je zou er bang van worden! En op zich is het natuurlijk best een uitvinding, zo’n robot die helpt met interactie en activiteiten.
Jullie hebben ook zo’n robotkat op de afdeling, zo één voor dementerende ouderen, waar het Algemeen Dagblad over schreef van de week. Of eentje die er op lijkt in ieder geval. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het maar een eng ding vind. Het zal best werken, want sommige mensen worden er blijkbaar rustig en blij van, maar ik word eerder verdrietig als ik mensen tegen zo’n beestje hoor praten, alsof hij echt is. Zouden ze dan terugdenken aan hun eigen katten? Of denken dat hun eigen kat bij hen is? Ik krijg een naar gevoel bij het feit dat die mensen eigenlijk voor de gek gehouden worden. Van de week was hij vanzelf uitgegaan, of reageerde opeens niet meer. De mevrouw bij wie hij lag, raakte helemaal in paniek. Ze dacht dat ze de kat had vermoord! Gelukkig wist de verpleging haar af te leiden en te troosten, maar toch vond ik het zielig.
Het is allemaal onderdeel van de vooruitgang en ‘innovatie’ zoals nu niet meer alleen bedrijven, maar ook zorgorganisaties het noemen. En er zal ongetwijfeld goed onderzocht worden of die oplossingen werken. Ik denk ook dat tegen de tijd dat mijn kleinkinderen onze leeftijd hebben dit soort oplossingen, maar dan in een betere uitvoering, normaal zijn en zij er ook niet van opkijken. Zij groeien op in een andere tijd dan wij. Maar mocht ik nou ooit in een verpleeghuis komen, dan hoop ik toch écht dat er gewoon echte dieren zijn, zoals nu gelukkig ook vaak het geval is. En ik wil verzorgd zal worden door échte mensen. Hoe mooi en modern ook. Ik wil géén robot aan mijn bed! En ik denk jij ook niet, al kan je dat zelf niet meer zo goed vertellen.
Geef een reactie