Zo, even rust voor ik aan de laatste dozen begin. Voor de kerst wil ik alles ingericht hebben. Stom hè, hoe die feestdagen en het einde van het jaar als een deadline kunnen voelen, terwijl het eigenlijk gewoon dagen zijn als alle andere. Wat doen we onszelf aan?
Onze verhalen (10) – Cadeautjes
Dit was een week vol cadeautjes. En ondanks de moeilijke tijd realiseer ik me, dat ik toch wel erg veel heb. Maar wat zou ik het zo graag allemaal met je delen…
Onze verhalen (9) – Moe
Ik ben zo ontzettend moe, lieverd. Maar dat is ook niet zo gek, denk ik. Komende week wordt alles naar mijn nieuwe appartement verhuisd. Dan alles uitpakken, nog één grote schoonmaak in het oude huis en dan rust, hoop ik. Jij ligt nog steeds in het ziekenhuis. De narcose heeft je geen goed gedaan.
Onze verhalen (8) – Naar het ziekenhuis
De week begon zo goed. Maandag kwam ik bij je op bezoek zoals ik had beloofd en heb ik geholpen met koken op de huiskamer. Heerlijk was dat. Toen wist ik nog niet dat de week in het ziekenhuis zou eindigen.
Onze verhalen (7) – Simon
Ik heb je al ruim een week niet gezien. Ik wil jullie even de ruimte geven als gezin. Maar ik heb je wel wat te vertellen hoor. Over Simon, bijvoorbeeld.
Onze verhalen (6) – Belangrijk bezoek
Een traan liep langzaam over je wang naar beneden. Een traan die de gevoelens van ons allemaal weerspiegelde. Karin pakte je hand en gaf er een zoen op. “Lieve mama, voor mij ben jij altíjd jij.” Je kneep in haar hand. Herkende je haar nu toch?
Onze Verhalen (4) – verhuizing
“Hoe vaak hebben we wel niet op het terras gezeten met een wijntje, jij en ik? Vaak met de slappe lach en ook wel eens met een traan. Maar ach, die herinneringen pikt niemand me meer af.”