De Paashaas vs. Hygge

26 maart 2018 door Marga Kuitenbrouwer-Van der Vet Reageer

De Paashaas is een fictieve figuur, waarvan aan kinderen wordt verteld dat hij met Pasen eieren brengt.
Hygge is de Deense levenskunst van ‘simpel genieten’.

Commercialisering met hoofdletters

De paashaas is inderdaad hartstikke fictief, want áls ie al rond hupst, brengt hij sowieso niets. Ik moet die paaseieren toch echt zelf kopen. Het liefst boodschappenkarren vol. Chocolade paaseitjes, al dan niet gevuld, of grote marsepeinen eieren en gewone scharreleieren die geverfd moeten worden. Je kunt natuurlijk ook meteen geverfde eieren kopen. En dan niet te vergeten: roze, lichtgroene of lichtgele paasservetjes, decoratieve paaseieren en paashaasjes, tafelkleden, takken met ophangpaaseitjes, rieten mandjes voor de eieren en krokussen in een decoratief schaaltje waar dan een klein paashaasje achter een kruiwagentje loopt, dat vol wederom met paaseitjes zit. Heeft u een beeld? Vast wel.

“De consument wíl dit!”

Dat zei de man van de winkel toen ik hem vroeg waarom hij twee schappen vol met die paasspullen aan het inrichten was.
“Maar we hebben net de Kerst achter de rug en we zijn zó blij dat al die rommel weer op zolder staat.”
“Ja mevrouw, dat zegt ú, maar kinderen vinden dit allemaal heel erg leuk.”
Brr. Het klonk eerder heel erg fout.

Kinderen houden van de paashaas

Dat was min of meer zijn boodschap. Nou, de mijne niet! Ik kan mij namelijk nog goed herinneren dat de ‘Juf Ank’ van het plaatselijke schooltje het nodig vond om de schoolkinderen ieder jaar weer de stuipen op het lijf te jagen door een zogenaamde paashaas op het raam te laten kloppen, net als de kinderen bezig waren hun paaseieren te schilderen. Die paashaas was dan een kind uit een hogere groep die in een paashaaskostuum werd gehesen en de hele dag rond de school mocht sluipen. De meeste kinderen schrokken zich echt helemaal rot en die van de laagste klassen waren in één klap ’s nachts weer aan het bedplassen. Juf had namelijk gezegd dat de paashaas vast ook ’s avonds nog wel even thuis zou langskomen.

Paashaasdemocratie

Maar juf, u weet toch dat op het moment dat die paashaas eruit ziet als een paashaas, de kinderen hem of haar ook zien als paashaas en niet als verklede hogere-klasser? Het Sinterklaas-effect, zeg maar?

“Tja. Misschien wel,” bekende juf, “maar als één kind bang is, hoeft hij of zij dat het feest toch nog niet te verpesten voor de rest?” En dus bleef de paashaas voor paashaastrauma’s zorgen. Net als de commercialisering van Pasen die gewoon doorgaat ondanks dat die ene consument het allemaal dikke onzin vind.

Hygge!

Ik zal erover ophouden, maar ik vraag mij af: hebben wij nu echt al die paasspullen, paashaasverhalen en andere feestattributen nodig om fijne paasdagen te beleven? Ik verheug mij op het voorjaar, een heerlijke paasbrunch met familie en vrienden en een zakje paaseitjes.
“Hygge!” zeggen ze dan in Denemarken. Hetgeen zoiets betekent als: “klein” genieten met vrienden en familie is fijn en méér dan genoeg.