De hartoperatie en het verblijf in het ziekenhuis hebben zo’n diepe indruk gemaakt dat het de rest van mijn leven in mijn geheugen gegrift staat. Net als bij ieder ander trauma komt dat vooral omdat er zó ontzettend veel gevoelens een rol spelen. De schrik, de angst, de onzekerheid…
Een hartpatiënte vertelt (18) – Slotwoord
Voor mij duurde het een lange tijd voor ik die nieuwe balans had gevonden en verder durfde te kijken dan de nabije toekomst. Als je met één been in het graf hebt gestaan, valt het echt niet mee om weer door het leven te lopen, te rennen of te dansen. Je levensstijl aanpassen en dit accepteren is de beste optie om weer met plezier en vertrouwen door te gaan.
Een hartpatiënte vertelt (17) – Het hart als metafoor
Ik ben blij dat mijn hart het weer doet, maar mijn gevoelens, verstand en persoonlijkheid zitten toch echt in mijn hersenen en niet in mijn hart. Het hart is zelfs vervangbaar en uitwisselbaar. Hersens niet. Nu niet en waarschijnlijk nooit niet.
Een hartpatiënte vertelt (15) – Revalidatie
Vanaf het moment dat ik mijn ogen open kon doen, na de zware operatie, werd er al tegen mij gepraat over het veranderen van levensstijl en de noodzaak om nú te gaan bewegen. Het is maar goed dat ik door de morfine de woorden niet uit mijn mond kreeg, want ik voelde mij beledigd. Ten eerste bewoog ik mij voorheen al helemaal suf: ik had een zeer actieve levensstijl. En ten tweede kón ik mij niet eens bewegen.
Een hartpatiënte vertelt (16) – Aanpassingen levensstijl
Ik ben het met Oliver Sacks eens dat je als patiënt moet uitkijken dat de ziekte geen narcistische spil van je leven wordt. Er heeft echter wel een diepe ingreep in je leven plaatsgevonden en dat heeft zijn sporen nagelaten. Het is een opgave om hiermee te leren leven en vérder te gaan met je leven zoals voorheen.
Een hartpatiënte vertelt (14) – Medische buddy
“Het is prettig als jouw buddy communiceert met de buitenwereld. Telefoontjes, sms-berichten, whatsapp-groepen etc kosten erg veel inspanning. En hoe optimistisch je ook bent, de buitenwereld zal waarschijnlijk weinig begrijpen van je verhalen als je al überhaupt in staat bent deze te vertellen.”
Een hartpatiënte vertelt (13) – Fysiotherapie aan bed
Als hartpatiënt of patiënt na een zware operatie, na een langdurig ziekenhuisverblijf of na een coma, weet je echter wat ‘Conditie Nul’ is. Conditie Nul is het feit dat je vanaf horizontale, vegetatieve positie langzaamaan moet leren om weer alles zelf te doen.
Een hartpatiënte vertelt (11) – Medicijnen
“Wil je een hapje vanillevla?” vroegen ze me op de Intensive Care, toen ik weer een beetje bij bewustzijn was. Heel lief werd ik even later gevoederd door een IC-verpleegkundige met engelengeduld. Gek dat ik voor die tijd nooit echt stil had gestaan bij die smaak, die geur en die substantie van vanillevla.
Een hartpatiënte vertelt (10) – Pijnmanagement
Hoe definieer je pijn? De zogenaamde pijnschaal die in het ziekenhuis wordt gehanteerd, is de schaal van nul tot tien. De pijn die een hartpatiënt voelt na een operatie gaat toch wel richting de tien. Je voelt je alsof je bent overreden door een goederentrein. En dat drie keer heen en terug.
Een hartpatiënte vertelt (8) – Oorlogstermen
In de medische wereld worden veel oorlogstermen gebruikt. Een strijd winnen impliceert dat een ander de strijd verliest, oftewel niet hard genoeg heeft gevochten. Of de ziekte is de verliezer en jij hebt gewonnen, want je gaat niet dood. Maar degene die wel doodgaat, is dan weer een ander soort verliezer? Gecompliceerd allemaal.