“Stilstaan is achteruitgaan!” Dat leren alle managers op de managementschool. En is stilstaan al een vies woord, achteruitgaan kan natuurlijk helemáál niet. Er moet winst gemaakt worden en producten moeten opvallen tussen al die andere soortgelijke producten. Dus er zij innovatie. Dat was altijd al zo, maar in mijn beleving volgen de verbeteringen en vernieuwingen elkaar steeds sneller op.
Hagelslag en sap
Hagelslag gaat in een ander pakje, dat kleiner, groter, smaller, of breder is, of dat een ander plaatje krijgt. Dan wordt het natuurlijk ‘ietsjes’ (of veel, al naar gelang de grootte van de doos) duurder. Maar het blijft dezelfde hagelslag. Aan sinaasappelsap wordt 5% banaan toegevoegd, of een blauwe bes, het gaat in een flesje, of een plastic zak, het krijgt een nieuwe naam, en het staat ineens voor het dubbele van de oorspronkelijke prijs in de schappen.
Busje hier, busje daar
Of neem zoiets eenvoudigs als een deodorant in een spuitbusje. Niets bijzonders, maar toch krijgt zo’n busje ongeveer ieder jaar een net iets andere vorm, een net iets andere opening, een ander kleurtje, of een bloemetje in plaats van een vlindertje op de verpakking. En om de twee of drie jaar komen er andere geurtjes op de markt, of andere namen voor de geurtjes die er al waren. Zo ben ik al jaren een liefhebster van Rexona deodorant en die veranderen zich te pletter. Groter busje, kleiner busje, ander kleurtje, nieuw geurtje, andere opening, nog kleiner busje met dezelfde inhoud als het grotere busje. Het gaat maar door. Alleen de naam blijft hetzelfde. Oude wijn in nieuwe zakken noemden wij dat vroeger.
Facelift = duurder
Waarom doen ze dat? Is een verpakking van twee jaar oud ineens antiek geworden? Klopt het ontwerp na anderhalf jaar plotseling niet meer? Moet de naam van het product een facelift? Of denken ze dat we ineens meer gaan kopen, puur omdat de kleur van een verpakking veranderd is?
Wat ik hierboven al zeg; je kunt er vergif op innemen, dat zo’n geïnnoveerd product bij elke vernieuwing een tikkie duurder wordt. Je merkt het niet meteen, want eerst is er een actie in de winkel. Dan krijg je er ineens drie voor de prijs van twee. Van de nieuwe prijs welteverstaan, want als er toevallig nog verpakkingen van het oude model voor de oude prijs staan, dan doen die (uiteraard) niet mee in die actie en staar je later thuis verbijsterd naar de rekening: hè, het was toch drie voor de prijs van twee?
Verwarring
En als je na drie maanden weer terugkomt voor een nieuwe aankoop (want je spuit maar één, hooguit twee keer per dag die deo onder je oksels), dan blijkt de prijs anderhalf keer zo hoog geworden. Datzelfde geldt voor tandpasta, wasmiddel, bodylotion enzovoort enzoverder. Het is om gek van te worden. Bovendien zoek je je de blind in de super, omdat de vertrouwde verpakking weer eens veranderd is.
Voor wie doen ze het eigenlijk, al die veranderingen? Want als ze alles maar blijven verbeteren, vertellen ze ons toch min of meer, dat hun vorige product in principe van mindere kwaliteit was?
Het kost geld, het zaait verwarring en consumenten lopen weg. Wie het weet, mag het zeggen.
bron: pixabay.com
Geef een reactie