Ondanks het feit dat ik een baan heb, blijf ik solliciteren. Solliciteren vanuit een baan lijkt toch makkelijker dan wanneer je op je cv hebt staan dat je al een tijd niet productief bent geweest op de arbeidsmarkt.
Een kennis geeft me enkele tips over wat ik in mijn sollicitatiebrief moet zetten. Ik breng het meteen in de praktijk. En het werkt; na het schrijven van de brief, die slechts uit drie zinnen bestond – een brief lezen ze toch niet, ze kijken enkel naar je cv – word ik gebeld voor een gesprek.
En er volgt zelfs nog een andere uitnodiging. Deze komt op basis van mijn vrijwilligerswerk.
Tip: zorg dat je, wanneer je niet betaald aan de slag kunt, iets gaat doen op vrijwilligersbasis. Op deze manier heb je geen leeg cv en ziet men dat je graag iets doet voor de samenleving.
Beide banen geven uitzicht op een vast contract, een normaal salaris dat gebaseerd is op leeftijd en ervaring, én uiteraard reiskostenvergoeding. Het blijft een heikel dingetje, die vergoeding. Het zou verplicht moeten worden. Het is natuurlijk te gek voor woorden dat je werkgever je op eigen kosten naar het werk laat komen. Trek dat van je minimumloon af en dan werk je onder bijstandsniveau. Nog iedere dag kan ik daar boos over zijn. Niet dat dat ook maar iets helpt.
Deze week wordt een spannende week. Ik ga voor een tweede en een derde gesprek. Van de vorige sollicitatie heb ik geleerd. Ik kom met een lijstje met vragen die ik stel nadat zij hun vragen op mij hebben afgevuurd en ik heb ook op papier gezet wat ik graag zou willen met betrekking tot salaris en onkostenvergoeding.
Ondanks mijn leeftijd leer ik van ieder gesprek een beetje meer. Ik lees me in en bereid het allemaal tot in de puntjes voor. Zorg dat ik goed gekleed, netjes gekapt en niet op sneakers op het gesprek verschijn. Als later blijkt dat ze bij het bedrijf waar je gaat werken allemaal op sneakers lopen is het vroeg genoeg om ze zelf ook aan te trekken.
De komende weken hoop ik jullie verslag te kunnen doen van het verloop van mijn banenjacht en daarnaast wat tips te kunnen geven.
Er is krapte op de arbeidsmarkt. Een groot gat. Het wordt tijd dat dit gat wordt gevuld door 50plussers.
bron: pixabay.com
Geef een reactie