Onlangs las ik een boek: ‘Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’ van prof. dr. D. Draaisma. Ik ben blijkbaar niet de enige persoon op de wereld die ervaart dat de tijd sneller gaat naarmate je ouder wordt. Nu alweer kerst? Hoe is het mógelijk?
Maar dat terzijde. Waar het hier om gaat is dat Draaisma veel over het fenomeen ‘herinneringen’ vertelt in dit boek. Herinneringen kunnen feiten zijn, maar ze zijn ook erg persoonlijk. We kunnen onze herinneringen kleuren, overdrijven, veranderen of zelfs voorgoed uit onze geheugen wissen. Als het om herinneringen gaat, hebben we allemaal zwarte gaten en een roze bril.
Dus hoe zit het met onze eigen foto’s die in een familiealbum gaan, of foto’s die je selecteert voor de samenstelling van een professionele portfolio/website? Op forums en andere sociale media leerde ik, als fotomodel, over het vreemde gegeven dat ik soms een foto mooi vond, maar deze van het publiek geen enkele waardering kreeg. Of andersom; een foto waar ik grote twijfels over had en in het verste hoekje van mijn portfolio had geplaatst; deze foto bleek een topfoto te zijn!
bron: pixabay.com
Dat komt dus voornamelijk omdat herinneringen een grote rol spelen. Als de fotoshoot een geweldig leuke dag was, met een fantastische fotograaf, vriendelijke visagiste en prachtige setting, dan ‘kleurt’ dit je waardering voor de foto. Als het een vervelende fotoshoot was, om welke redenen dan ook, dan gooi je het liefst de foto’s weg om er nooit meer aan herinnerd te worden. Ook is het een feit dat de fotograaf vaak een compleet andere keuze maakt ten aanzien van het beste resultaat van een fotoshoot dan het model in kwestie. Een model kijkt naar de details en of de poses wel perfect zijn. Of haar ene oog niet groter lijkt dan de ander en of ze er niet te ‘dik’ op staat. Fotografen kijken naar de technische aspecten van een foto: Belichting, thema, diepte, sfeer, compositie, kwaliteit van de foto, en vinden ijdele bezwaren van het model vaak minder belangrijk.
Het is dus vrij normaal om niet erg objectief te zijn ten aanzien van je eigen portfolio of familiekiekjes. Herinneringen vervagen en verkleuren in de loop der tijd, waardoor foto’s over- of ondergewaardeerd worden. Als je een professionele portfolio moet opbouwen of een website gaat maken is het een goed idee om iemand anders kritisch te laten meekijken. Deze persoon zal die roze bril niet hebben en misschien wel kunnen wijzen op een foto die “echt niet kan”, of een andere foto die zó goed is dat ie de absoluut op de homepage van je website moet. In geval van een familiefotoalbum zou ik je eigen subjectiviteit koesteren, want fijne herinneringen zijn meer waard dat de kwaliteit van de foto.
Het boek van Draaisma is overigens een absolute aanrader. Als je er de tijd voor hebt. Of als je er de tijd voor wilt maken.
Marga Kuitenbrouwer-Van der Vet schrijft informatieve, kritische en humoristische blogs, columns en artikelen. Op HoeOuderenDenken schrijft zij vooral over haar gerenoveerde, tikkende hart en hoe het zover kwam, maar ook over haar werk als inmiddels ‘ouder’ fotomodel. Meer informatie hierover is te vinden op haar website: MargaKuitenbrouwer.weebly.com
Geef een reactie