bron: pixabay.com
Inmiddels zit ik midden in de security screening. Mijn aanstaande werkgever wil graag checken of ik van onbesproken gedrag ben. Om heel eerlijk te zijn wil ik dat zelf ook best graag weten. In de vele jaren dat ik op deze aardbol rondzwerf, heb ik best wel eens wat dingetjes gedaan, waarvan ik achteraf denk: misschien was het beter geweest als ik dát niet had gedaan.
Maar, gedaan is gedaan en gebeurd is gebeurd. Je kunt niks meer terug draaien, dus ook een strafblad niet.
Niet dat ik verwacht een strafblad te hebben, want verder dan een paar banden leeg laten lopen, wat (groene) op het tuinpad staande brievenbussen in de sloot gooien, en een niet aan mij toebehorende fiets lenen is het nooit gekomen.
Dingen waar je nu voor op het matje geroepen worden. Vernieling, Artikel 350 Sr, diefstal Artikel 310 Sr, het zou op een strafblad kunnen komen te staan.
In mijn jeugd niet, toen waren het kwameisjesstreken. Papa boos, mama moest stiekem lachen, avondjes huisarrest, door de achterdeur naar buiten en weer naar binnen en de lucht was weer geklaard.
Binnenkort mag ik er zelf op toezien of zich kleine ongeregeldheden voordoen op de mooiste luchthaven van ons land. Hoe deze oudere zich daar doorheen gaat slaan, zal ik u zeker laten weten. Maar eerst nog even die V.O.G. zien te bemachtigen.
Geef een reactie