IdB
Het beruchte lijstje dat negen van de tien keer thuis op het kastje in de gang blijft liggen. Of maak jij geen lijstje meer? Zit alles in je hoofd geprent? Standaard producten zoals brood, melk, fris, beleg, kaas, groente, fruit, wc-papier zouden boodschappen moeten zijn die je nooit vergeet.
Niets is minder waar. Brood is een standaard levensbehoefte, althans in ons huis, net als melk en wc-papier. De rest is compleet afhankelijk van het geheugen van degene die de boodschappen in huis haalt. Ik dus.
En laat ik nu, waar het boodschappen doen betreft, het geheugen van een goudvis hebben. Dat heeft helemaal niets met mijn leeftijd te maken, maar alles met mijn interesse. Immers, wanneer ik ga shoppen vergeet ik nooit maar dan ook nooit waar ik voor naar de stad ben gegaan.
Ga nu niet zeggen dat de goudvis een enorm goed geheugen heeft, want laat ik wel onthouden hebben dat de goudvis geen geheugen heeft. Vandaar de ontelbare rondjes in de kom.
Omdat ik het lijstje standaard vergeet mee te nemen, sla ik tegenwoordig de boodschappen op in mijn mobiel. Best handig, tenzij je deze óók thuis laat liggen.
Een vaste route door de supermarkt dan? Werkt ook niet. De heren die de baas spelen in de plaatselijke supermarkt, hebben er blijkbaar plezier in om bijna elke maand alles om te gooien. De achterliggende gedachte is vast dat je dan niks meer kunt vinden; je rent als een kip zonder kop door de gangpaden, langs de schappen, mietert van alles in je karretje omdat je er toevallig langs komt op je zoektocht en vergeet dan alsnog de helft.
Boodschappenlijstjes maakte ik ooit in mijn hoofd. Tijdens de seks, zoals vele vrouwen met mij. Sinds ik bij mijn man weg ben, werkt dat niet meer.
Mijnheer Heijn wordt rijker van mij en mijn lijstjes, die ik consequent vergeet mee te nemen. Met als gevolg dat ik alles wat lekker lijkt, in mijn kar gooi.
Toch maar over op Thuisbezorgd.nl? Maar dan wel meteen kant-en-klaar graag.
Al is ie dan de president van Amerika, als ie boodschappen gaat halen, krijgt ie een lijstje mee.