Het begint als ik mijn ogen open. In de jukebox, diep in mijn cortex, valt een kwartje en de grijparm pakt het eerste plaatje van de dag.
Telefoon en televisie in mijn jeugd
“Toen jij klein was, oma, had je toen ook een iPhone? Nee, kind, wij hadden thuis niet eens telefoon. Als we iemand wilden opbellen, dan liepen we naar de telefooncel een straat verderop… ” Telefoon en televisie in mijn jeugd. Een heel verschil met nu, blijkt uit een fictief gesprek met mijn kleindochter van vier.
Papraatje (29) – Oranjebitter
In het gesticht vieren ze geen Koningsdag maar nog steeds Coronadag. Pa moppert er zoals altijd op los: “Tebbie daar? Wat is dat?” wil hij weten. “Dat zijn donuts voor bij de koffie,” “Die mot ik niet… die ken ik niet…”
Papraatje (27) – Ze is bij me weg – deel 3
Intens tevreden kijkt hij een tijdje uit het raam naar de wuivende, kale boomtoppen, blij dat niemand aan z’n portemonnee kan komen. Dan betrekt zijn gezicht en hoor ik een diepe zucht. “Toch wou ik dat ze bij me terugkwam…”
Oudejaarsavond
Oudejaarsavond in de jaren vijftig: klaverjassen en een potje bier. De kinderen kregen een flesje chocomel. En middernacht waren er kroketten en sterretjes.
Papraatje (22) – “Ze is bij me weg” (deel 2)
“Ik weet wel waar ze is…,” zeg ik, terwijl ik zoveel mogelijk warmte in mijn stem probeer te leggen, ter compensatie van de ijskoude boodschap die gaat volgen.
“O ja…? Waar dan? In Friesland?” veert hij verheugd op.
“Nee, ze is op de Zuiderbegraafplaats.”
Hoe ga je een beetje leuk met pensioen?
Je kunt allerhande trainingen volgen voor ‘met pensioen gaan’. Maar ik had – als voormalig ouderenpsycholoog – zelf zat ideeën hoe je je ouwe dag kon invullen. Dus ik hoefde geen cursus toen ik stopte met werken om samen met mijn man onze oude dag te gaan vieren. Het kwam anders.
Papraatje (18) – Amen
Hij bromt wat buitensmonds.“Je moet anders gaan eten én meer drinken,” hou ik vol, “anders loopt de boel vast.” Ondertussen zet ik een groot glas water voor hem neer. “Ik ben daar gek; ik neem straks wel een slokkie slaolie!”
Het praatje verdwijnt
Het praatje pot, de voorbijgangers-lulkoek over niks en alles is in gevaar. Het voortschrijdende schermpjes-autisme maakt ons tot eenzame klik-zombies.
Het handschrift is in groot gevaar
Check in je omgeving de handschriften van nu maar eens. Beroerde hanenpoten, totaal ontwend om met de pen het papier te toucheren.