Hendrik Groen aan de taart

29 oktober 2017 door Ine Zwartjes 1 Reactie

foto IdB

Haarlem, vrijdagmiddag, vier uur. Bij restaurant XO zit een man op leeftijd aan een biertje en een stukje chocoladetaart. Dat het hem smaakt is duidelijk te zien.

Ik observeer hem. Hij doet me denken aan de rebelse bejaarden uit het boek Hendrik Groen. Afgelopen maandag was de eerste aflevering op tv. Meer dan drie miljoen keken naar de nieuwe serie. Mijn moeder keek ook, ik niet. Volgens mijn moeder waren de meningen over de eerste uitzending verdeeld binnen haar vriendinnenkring. Ook mijn moeder behoort tot de doelgroep, alleen woont zij nog thuis en geniet van alle vrijheid die het leven haar te bieden heeft.

Deze mijnheer geniet ook. Althans daar lijkt het op wanneer hij binnen een kwartier zijn vijfde stuk taart bestelt. Je zou denken dat hij inmiddels ook aan zijn vijfde biertje zit, dat is niet zo. Hij is overgegaan op koffie.

Ondertussen vang ik de blik op van de ‘bediende’, zoals hij haar noemt. Het is een veeleisende man, hij verwacht binnen een minuut geholpen te worden. Helaas voor hem werkt dat niet zo op vrijdagmiddag in een vol restaurant.

Ik vraag me af waarom hij binnen zo’n korte tijd zoveel mogelijk taart zit weg te werken? Is hij een rebelse man op leeftijd die hem gesmeerd is en nu zijn maag gevuld heeft omdat het eten in het ’tehuis’ waar hij woont niet te eten is? Of woont hij zelfstandig en eet hij taart zodat hij straks zelf niet hoeft te koken?

Tientallen vragen schieten door mijn hoofd. Toch ga ik niet bij hem zitten om een gesprek aan te knopen. Ik voel de behoefte om hem te vragen waar hij woont, hoe hij woont, met wie hij woont. Ik doe het niet.

Iets in zijn uitstraling houdt mij tegen.

Later thuis zie ik het als een gemiste kans. Zat daar DE ‘Hendrik Groen’ uit Haarlem? Ik zal het nooit te weten komen. Net zo min als dat ik te weten kom of hij die vijf stukken taart ‘binnen gehouden’ heeft.