IdB
Of ik niet een keer toe ben aan een nieuwe relatie? Een vraag die mij regelmatig wordt gesteld. Nu ik ‘alweer’ vijf jaar ‘alleen’ ben, lijken steeds meer mensen om mij heen ’t wel eens tijd te worden voor een leuke vriend.
‘Dat is toch gezellig, een nieuwe relatie?’ of ‘met kerst wil je toch samen zijn?’
‘Een enge film kijk je toch graag samen?’ Ik kijk nooit enge films. Ik gruwel van enge films. Niet omdat ik ze eng vind, maar simpelweg omdat ik er niks aan vind.
En kerst, ach, ik heb mijn moeder gelukkig nog. En vier kinderen plus een kleindochter, dus als ik zou willen, is kerst helemaal niet eenzaam of alleen. Maar misschien vind ik het juist wel heerlijk om met kerst de hele dag op de bank te hangen en Netflix te kijken, zonder me daarvoor te hoeven verantwoorden.
Net zoals ik het een soort van ‘opluchting’ vind dat ik elke dag kan doen en laten wat ik wil, kan eten wat ik wil, kan gaan en staan waar ik wil, en alleen mijn eigen troep hoef op te ruimen.
Eerlijk gezegd zie ik er meer tegenop dan dat ik me er op kan verheugen ‘zo’n nieuwe man’ in mijn leven.
Ik ben tevreden met wat ik heb en hoe het gaat. Trots op mezelf, op mijn kinderen, op wat ik heb bereikt en wat ik ongetwijfeld nog ga bereiken, met of zonder nieuwe liefde.
Mocht er iemand zijn die zich zorgen maakt over mijn seksleven? Hoeft niet. Ook dat zit wel goed!
Geef een reactie