bron IdB
Dit weekend was ik bij Haarlem Jazz, alwaar ik me omgeven voelde van vele jongere, mooiere, strakkere mannen en vrouwen. Dat zijn de momenten dat mijn langzaam oplopende leeftijd wat (te) hard binnenkomt.
Toch voel ik me gelukkig. Mijn dieper wordende rimpels, opkomende cellulitis, futloze haren worden op deze avonden gecamoufleerd door een stralende make-up, een mooie jeans en een volume gevende haarspray.
Toch zijn het allemaal dingen die horen bij het toenemen der jaren.
Deze avonden word ik vrolijk van de jazzmuziek die de straten vult. Het maakt niet uit of je jong, oud, blond, donker, grijs, dik of dun bent. Het is een feest van herkenning.
Jong en oud vermengen zich in de loop van de avond met elkaar. Een flirt van een veel jongere man maakt me verlegen. Dat zijn de momenten dat ik terug verlang naar de tijd dat ik een meesteres was in het flirten. Mannen die de deur voor me open hielden, mij vuurtjes gaven, drankjes aanboden. Dat wat allemaal een eeuwigheid geleden leek. Het is er weer.
Dit weekend in augustus lijkt alles weer samen te komen. Mannen en jongens, ze zijn galant. Het verleden wordt weer het heden en lijkt heel even ook weer de toekomst te worden.
Flirten is dit weekend de normaalste zaak van de wereld. Alleen ik lijk de kunst van het verleiden zo langzamerhand te zijn verleerd.
Geef een reactie