Gert zegt keer op keer dat ik niet zo moet piekeren. Want we zijn nu eenmaal oud en we hebben het nog steeds goed. “En misschien ben jij wel eerder de pijp uit dan ik,” voegt hij er ook telkens frivool aan toe.
Opgeven mag
“Langzaam staat hij op. Zijn knieën trillen. Licht voorover gebogen en nog zwaarder op de stok leunend, opent hij de deur naar het balkon van de schamele, totale leegte uitwasemende seniorenflat, de houten stoel voetje voor voetje achter zich aan trekkend.”
Levenslang leven
In tegenstelling tot vroeger huil ik nu mijn ogen uit mijn hoofd over al die doden in mijn omgeving. Maar ook over doden van verder weg. En nóg verder weg. Zelfs doden in een film of een serie kan ik niet meer met droge ogen aanzien. Emotioneel ben ik nu al totaal incontinent.
Onze verhalen (1) – Het voelt als falen
Vandaag hebben we haar weggebracht, haar achtergelaten in vreemde handen, met een paar vertrouwde spulletjes. Het voelt alsof we hebben gefaald. Die mooie oude dag waar we het voeger over hadden, bleek een illusie.