Het praatje pot, de voorbijgangers-lulkoek over niks en alles is in gevaar. Het voortschrijdende schermpjes-autisme maakt ons tot eenzame klik-zombies.
Landerige zondagen (oh, de verveling)
Neem nu een gewone doordeweekse zondag. Ik heb soms geen idee wat ik daarmee aan moet. Zó ongelofelijk saai! Dat is waarschijnlijk nog iets van vroeger. In de jaren vijftig was zondag een hele vervelende dag. Ik kreeg mijn zondagse kleren aan, dan gingen we naar de kerk en na afloop mochten we niets.
Vader en Zoon
‘Father and Son’ van Cat Stevens, een van mijn favoriete songs uit de 70er jaren. De song liet me ineens beseffen hoezeer mijn perspectief verandert, naarmate ik ouder word.
Onze Verhalen (5) – Een dag als vandaag
Nadat we jou thuisbrachten, heb ik met je man nog koffie gedronken in de Brasserie van het huis waar je woont, voor we terugreden. Het gaat al wat beter met hem, hij lijkt rustiger te zijn. Maar de eenzaamheid blijft.
Onze verhalen (3) – Als je jeugd in het museum staat
“Ik mis je zo, lieve vriendin. Ik mis de tijd waarin we nog een heel leven voor ons hadden. Jij gaat steeds vaker terug naar die tijd. De tijd die nog in je hoofd verankerd zit, waar alle recentere tijd in golven van je weg kabbelt.”