Het is zondag en de kleine man is op bezoek. Bij binnenkomst inspecteert hij om te beginnen het uitgestalde speelgoed. Even een paar snaren van de ukelele aantikken (opa twijfelt of er nog een gitarist uit hem gaat groeien), om vervolgens de tractor met aanhangwagen van een grondige inspectie te voorzien.
Koh… koh… koffie
‘Kopje koffie…hmmm, gezellig!’
De ogen van de kleine man beginnen te glimmen als hij op de arm van zijn papa de kamer binnenkomt.
Nou zeg…
Elke dag pingelen onze telefoons bij het binnenkomen van alweer een ‘kleine man filmpje’, dat ons met gulle hand door de trotse ouders verstrekt wordt.
Onze verhalen (26) – Afscheid
Een poosje terug schreef ik dat het beter ging met Thijs. Helaas was dat maar tijdelijk. Ons ventje ging opeens hard achteruit en uiteindelijk hebben we hem verloren. Ik kan het nog steeds niet bevatten. We zijn er allemaal kapot van.
Flesje
Hij had het kunstje al eens eerder vertoond. Met een half partje mandarijn. ‘Opa ook een stukje?’
Onze verhalen (19) – Eenzaam als Nigel
Ik zag waar David heen wilde met zijn vergelijking met de eenzame vogel ‘Nigel’. Hij zoekt jou op, ziet je nog steeds als zijn vrouw. Hij neemt bloemen voor je mee, raakt je liefkozend aan, voor zover je dat nog toestaat. Maar van jouw kant komt er nauwelijks tot geen reactie.
Onze verhalen (17) – Weg van de storm
Morgen ben ik er een keertje niet, lieverd. Simon en ik gaan een midweekje weg, naar de Ardennen. Even een paar dagen ertussenuit. Weg van alles. Weg van de storm van emoties, die niet op lijkt te houden.
Blote voeten in het park
Met blote voeten wordt ze gevonden in het park. Verdwaald. Weg van iedereen, weg van de wereld, weg van zichzelf.