Nog diezelfde middag staat de huisarts op de stoep;
“Zo, wat hoor ik? Koortsig, diarree en geel? Dat is niet normaal hoor. U bent geen kanarie! Daar moet even naar gekeken worden.”
Onweer (en geluiden) in je hoofd
Als ik na een dag mijn kamer uit kom strompelen en vraag hoeveel schade er was door het enorme onweer, moeten ze allemaal lachen. Onweer? De wens van de gedachte. Nee hoor, het was een zomerdag en wederom kurkdroog.
Een hartpatiënte vertelt (6) – De opname
Er is geen ontkomen meer aan. Mijn man gaat naar huis en ik zal de eerste nacht doorbrengen in het ziekenhuis en vroeg in de ochtend worden geopereerd. Een dikke zoen en hij vertrekt.