Ik ben geabonneerd op twee kranten, die ik meestal uitgebreid van voor naar achteren – nou ja niet helemaal lees, maar toch wel – grotendeels scan en dan voor een groot deel lees. Vooral de social interest stukken hebben mijn warme belangstelling. En ieder weekend verheug ik mij op de ‘mens zoekt mens’ berichtjes. Daarvan staan er steeds minder in de krant sinds de datingapps je om de oren vliegen, maar soms komt er nog wel eens iets aardigs voorbij.
Bijvoorbeeld: “Ben jij die slanke, knappe, modieuze, energieke, en vooral lieve vrouw tot maximaal zestig jaar die graag een nieuwe relatie wil beginnen? Schrijf dan naar deze man. Wie weet gaan wij dan samen mooie dingen ondernemen.”
Wat heeft die man voor kwaliteiten vraag ik me dan af. Hoe oud is hij? Ook tegen de zestig, of blijkt hij – zoals ik zelf jaren geleden eens heb meegemaakt– net zo oud als mijn vader? Is hij ook slank en knap, of heeft hij juist een bierbuik die hij verdoezelt met een spencer? En wat voor ‘mooie dingen’ heeft zo’n man voor ogen? Dat zou ik weleens willen weten namelijk voordat ik solliciteer. Want wat ik mooi vind, vindt een ander misschien lelijk en andersom.
Geldt overigens ook voor dat ‘vooral lieve vrouw’. Hoe lief is lief? Wil hij zijn pantoffels en krant als hij daar om vraagt? Heeft hij de regie over de afstandsbediening van de tv en moet die lieve vrouw uitsluitend met hem meekijken? Wil hij voortdurend over zijn bol geaaid worden? Of is het lief genoeg als hij ’s morgens een kus krijgt en er ’s avonds een lekker maaltje voor hem klaar staat? Helpt hij ook in het huishouden?
Van die dingen. Daar fantaseer ik dan over. Maar ik reageer niet! Want ik ben ouder dan zestig, zeker niet slank en/of modieus en mijn energie is ook al niet meer wat het geweest is.
bron: gratisography.com
Of deze: “Knappe, slanke, energieke en erudiete zakenman, begin zeventig, eigen huis, zoekt dito vrouw, maximaal zestig jaar oud, liefst zonder kinderen, om samen van de mooie dingen van het leven te genieten.”
Hoe zou zo’n dito vrouw hierop reageren? Hé fijne vent, luister eens; ik ben zestig, hartstikke knap en lekker dun, draag nog steeds stringetjes en korte rokjes, dus ik ben best wel modieus, al zeg ik het zelf. Verder kan ik nog partyen tot in de vroege uurtjes, als ik daarna maar een hele dag kan bijkomen van de herrie. En ik neem aan dat jij, net als ik, geen last hebt van zere knieën, slechte ogen, een doof oor of krakende heupen, ook al ben jij dan al in de zeventig. Uiteraard heb jij ook al je eigen tanden nog. Bofkont! Trouwens, ik heb wel degelijk kinderen, want ik heb al een heel leven achter de rug, maar daar heb jij geen last meer van, want die wonen al hoog en breed op zichzelf, met hun eigen kinderen. Hoe zit dat met jou? Heb jij in al die zeventig jaar ooit eerder een relatie gehad?
Vrouwen adverteren niet zelf, maar laten hun advertenties zetten door een relatiebureau. Meestal adverteert zo’n bureautje met een stralende foto van een consulente. Dat snap ik niet, want om wie gaat het in zo’n advertentie nou eigenlijk? Stelt die consulente zich voor: “Ik ben K., consulente regio A. en ik ben zoek een partner voor B., 61 jaar, hbo, kunst en cultuur, strandwandelen, handwerken.” Daarna volgt de vraag: “Bent u die man met wie B. fijne gesprekken kan voeren op niveau en met humor?”
Wat zou daar de diepere gedachte achter zijn? Dat een man denkt; goh wat een aardig fotootje. Dat lijkt me een hartstikke leuke consulente. Die doet het vast goed in bemiddeling ‘met de hoogste slagingskans’. Laat ik daar maar eens op schrijven, want ik kan erg goed praten, zeker op een hoger niveau, ik woon tenslotte op de zesde verdieping. En met mijn humor zit het ook wel goed, want ik moet altijd erg lachen om Fokke en Sukke en die voetbalmoppen van Gijp. En Johan Derksen vind ik hilarisch. Kan zij tijdens de uitzendingen van VI lekker borduren. Dus.
Geef een reactie