eigen foto IdB
Inmiddels liggen de schoolpleinjaren alweer geruime tijd achter me. Toch staan ze, net als de bezoekjes aan het consternatiebureau, op mijn netvlies gegrift.
Reden dat ik op zondagavond met genoegen npo3 inschakel om de ontwikkelingen op en rondom het schoolplein van ‘de Klimop’ te analyseren.
Gaat het echt zo? Ging het echt zo? Ja, het ging echt zo. Sterker nog, het was veel erger! Politiek incorrect was sowieso het motto. Roddel en achterklap stonden hoog op de agenda. Van luizenmoeder, voorleesmoeder, overblijfmoeder, knutselmoeder, wandelmoeder, meefietsmoeder, schoolreisjesmoeder, klassenmoeder, ouderraadmoeder, medezeggenschapsraadmoeder naar lid van het schoolbestuur, ik heb het allemaal doorstaan, alleen in omgekeerde volgorde.
Luizenmoeders waren in mijn tijd niet toegestaan. Kindjes uit het Gooi aan de Kust hébben geen hoofdluis. Tot er een ware uitbraak ontstond: toen mochten de luizencontroles wel. Met vier jongens had ik het makkelijk. Tondeuse er over en het probleem was opgelost.
Roedels moeders bij het hek na half 9 om hun ergernissen te spuien. Links van de ingang de ontevreden moeders, in sportkleding, want die gingen minimaal vier keer per week naar de sportschool. Een onderwerp dat nog wel op de lijst mag van de programmamakers. Net als de wannabe-interessante-moeders, de kijk-mij-eens-een-mooie-grote-auto-die-precies-voor-de-ingang-moest-staan-moeders, de ik-kan-niet-rijden-want-ik-werk-moeders, de ik-koop-bij-de-allerduurste-merkwinkel-moeders.
En dan heb je inderdaad de groep moeders waarvan de kinderen allemaal wel iets ‘mankeren’. Niet in de zin van ‘het is erg genoeg; ze kunnen nu niet naar het gymnasium’. Nee, alle kinderen konden makkelijk naar het Stedelijk Gym, maar ze hadden wel allemaal dyslexie. Dat euvel stond met stip op één en de helft slikte ritalin, want mijn god, wat waren ze druk.
Druk? Welnee het waren gewoon lastige, vervelende, drukke, irritante kutkinderen die thuis geen aandacht kregen omdat Pa en Ma allebei – want hé, wel gestudeerd hè! – fulltime werkten.
Wat heb ik veel van die kinderen over de vloer gehad. Want ik werkte enkel tijdens schooltijden. Ik wilde de fouten in de opvoeding van mijn kinderen graag zelf maken en niet overlaten aan een au pair, die dan later weer de schuld van alles kon krijgen.
Ik kijk met genoegen naar deze serie die nu al de Televizierring heeft verdiend, met Juf Ank als beste actrice van het jaar. En als ze nog wat input nodig hebben: ik heb nog wel wat suggesties liggen. Waargebeurd, ook dat nog.
Geef een reactie