We praten er veel over. Over “straks”. Over de angst voor wat komen gaat. En ook over de leegte die onherroepelijk de ruimte gaat vullen. Een huiskamer en een bovenkamer volgepropt met niets dan leegte.
Onze verhalen (2) – Oorverdovend schuldgevoel
“Slapen doet hij niet. Nog steeds luistert hij met een half oor of hij je hoort opstaan. Maar je bent er niet. Daardoor luistert hij naar de oorverdovende stilte en krijgt het schuldgevoel vrij spel.”
Onze verhalen (1) – Het voelt als falen
Vandaag hebben we haar weggebracht, haar achtergelaten in vreemde handen, met een paar vertrouwde spulletjes. Het voelt alsof we hebben gefaald. Die mooie oude dag waar we het voeger over hadden, bleek een illusie.