Check in je omgeving de handschriften van nu maar eens. Beroerde hanenpoten, totaal ontwend om met de pen het papier te toucheren.
Vermorste tijd
Phishing-mails, ad-mails, spam, ik kom er in om. Was er maar een soort nee/ja sticker of een stuur-mij-geen-mail-register: ik zou me gelijk aanmelden. Maar dat is er niet, dus moet ik zelf schiften.
De toekomst is begonnen (1) – Het nieuwe werken
Mijn familie, vrienden en kennissen roeptoeter steeds: “je bent toch gepensioneerd? Je hóéft toch helemaal niets meer?” Nee, dat klopt. Ik hoef niets meer en daardoor zou ik nu eindelijk tijd hebben om mijn levenslange schrijfaspiraties waar te maken. Daarom was ik zo blij met al die nieuwe vrije tijd.
Boek lezen? Lees het mijne! (Onzichtbare Grens)
Op vrijdag 14 december 2018 is mijn roman Onzichtbare Grens verschenen. Ik ben blij!
Gaat dat lezen, gaat dat zien. Ook goed voor de kerst en meer van dien!
Een hartpatiënte vertelt (1) – Openhartig
Het is een menselijk verlangen om iets na te laten. Niet alleen je kinderen, maar iets meer dan dat. De vraag blijft: wie laat wat na en waaróm willen we zo graag iets nalaten? Ook een ieder die het ontkent, heeft stiekem dit verlangen. Ik dus ook. En daarom schrijf ik. Over mijn hart en mijn werelden.
Pennen?
Soms vraag ik me wel eens af hoe wij over een jaar of vijftig schrijven. Nog steeds met pen en papier? Of wordt er dan alleen nog maar van elektronica gebruik gemaakt?