Vanaf het moment dat ik mijn ogen open kon doen, na de zware operatie, werd er al tegen mij gepraat over het veranderen van levensstijl en de noodzaak om nú te gaan bewegen. Het is maar goed dat ik door de morfine de woorden niet uit mijn mond kreeg, want ik voelde mij beledigd. Ten eerste bewoog ik mij voorheen al helemaal suf: ik had een zeer actieve levensstijl. En ten tweede kón ik mij niet eens bewegen.
Een hartpatiënte vertelt (14) – Medische buddy
“Het is prettig als jouw buddy communiceert met de buitenwereld. Telefoontjes, sms-berichten, whatsapp-groepen etc kosten erg veel inspanning. En hoe optimistisch je ook bent, de buitenwereld zal waarschijnlijk weinig begrijpen van je verhalen als je al überhaupt in staat bent deze te vertellen.”
Een hartpatiënte vertelt (10) – Pijnmanagement
Hoe definieer je pijn? De zogenaamde pijnschaal die in het ziekenhuis wordt gehanteerd, is de schaal van nul tot tien. De pijn die een hartpatiënt voelt na een operatie gaat toch wel richting de tien. Je voelt je alsof je bent overreden door een goederentrein. En dat drie keer heen en terug.
Een hartpatiënte vertelt (7) – Intensive Care
Ik vertel over de Titanic en de IC-verpleger knikt vriendelijk. “Dat wordt vaker zo ervaren,” zegt hij en wijst mij op de drains die klotsende geluiden maken en de bedden die automatisch bewegen om doorliggen te voorkomen; de meeste patiënten ervaren dit als deinen op de golven van het water.