Vorige week moest hij 3 dagen achter elkaar naar de Gall en Gall rollateren, vertelt hij. Hij haalt namelijk slechts 1 fles per keer, want het is in zijn optiek ongepast om meer te kopen. Maar bij extreme dorst moet ie dan de volgende dag wéér op pad voor een liter huismerk.
Papraatje (18) – Amen
Hij bromt wat buitensmonds.“Je moet anders gaan eten én meer drinken,” hou ik vol, “anders loopt de boel vast.” Ondertussen zet ik een groot glas water voor hem neer. “Ik ben daar gek; ik neem straks wel een slokkie slaolie!”
Een nieuwe liefde?!
Eerlijk gezegd zie ik er meer tegenop dan dat ik me er op kan verheugen ‘zo’n nieuwe man’ in mijn leven.
Ik ben tevreden met wat ik heb en hoe het gaat. Trots op mezelf, op mijn kinderen, op wat ik heb bereikt en wat ik ongetwijfeld nog ga bereiken, met of zonder nieuwe liefde.
Dood!
Dood, nee, dat staat niet in zijn programmaboekje, terwijl hij donders goed weet dat het onvermijdelijk is deze keer. Er is geen weg terug. Hij gaat ons verlaten. Binnenkort of misschien over een paar jaar. Hoe geduldig is de dood,die om een hoekje staat te loeren en hoe sterk is zijn wil om te overleven.