Mijn familie, vrienden en kennissen roeptoeter steeds: “je bent toch gepensioneerd? Je hóéft toch helemaal niets meer?” Nee, dat klopt. Ik hoef niets meer en daardoor zou ik nu eindelijk tijd hebben om mijn levenslange schrijfaspiraties waar te maken. Daarom was ik zo blij met al die nieuwe vrije tijd.
Woord van dank aan onze hartpatiënte Marga
Marga heeft al haar verhalen over haar ervaringen als ‘hartpatiënte’ gebundeld in een prachtig vormgegeven boekje. Een bijzonder cadeau wat voor veel herkenning kan zorgen.
Een hartpatiënte vertelt (18) – Slotwoord
Voor mij duurde het een lange tijd voor ik die nieuwe balans had gevonden en verder durfde te kijken dan de nabije toekomst. Als je met één been in het graf hebt gestaan, valt het echt niet mee om weer door het leven te lopen, te rennen of te dansen. Je levensstijl aanpassen en dit accepteren is de beste optie om weer met plezier en vertrouwen door te gaan.
Een hartpatiënte vertelt (1) – Openhartig
Het is een menselijk verlangen om iets na te laten. Niet alleen je kinderen, maar iets meer dan dat. De vraag blijft: wie laat wat na en waaróm willen we zo graag iets nalaten? Ook een ieder die het ontkent, heeft stiekem dit verlangen. Ik dus ook. En daarom schrijf ik. Over mijn hart en mijn werelden.