Hij staat er alle dagen, bij het bankje en de bloembak. Een bonkige oude man in een korte grijze regenjas.
Opgeven mag
“Langzaam staat hij op. Zijn knieën trillen. Licht voorover gebogen en nog zwaarder op de stok leunend, opent hij de deur naar het balkon van de schamele, totale leegte uitwasemende seniorenflat, de houten stoel voetje voor voetje achter zich aan trekkend.”
Onze verhalen (27) – Dankjewel
Het doet me pijn om te beseffen dat je er nu niet meer bent, dat ik niet alleen Thijs, maar ook jou ben kwijtgeraakt, al ben je er fysiek nog wel. Ik zal je blijven bezoeken zolang je er nog bent, maar de echte jij zal ik nooit meer zien. Daarom stop ik met je schrijven op deze plek.
Onze verhalen (26) – Afscheid
Een poosje terug schreef ik dat het beter ging met Thijs. Helaas was dat maar tijdelijk. Ons ventje ging opeens hard achteruit en uiteindelijk hebben we hem verloren. Ik kan het nog steeds niet bevatten. We zijn er allemaal kapot van.