bron: eigen foto IdB
Sinds een jaar of vijf ben ik alleen. Gescheiden. Alleen, maar zeker niet eenzaam. Je verliest bij een scheiding vrienden. Hoewel ik me inmiddels wel afvraag of dat vrienden waren? Mensen die menen partij te moeten kiezen bij een scheiding. Of geen partij willen kiezen. Moeten ze wel partij kiezen? Is het niet mogelijk om met beide ‘partijen’ vrienden te blijven? Het lijkt heel ingewikkeld. Sommige mensen maken het ook ingewikkeld.
Hetzelfde met de ‘schoonfamilie’. Normaal al een beladen woord. Schoon zou toch moeten beteken: fris, fruitig, opgewekt, luchtig. Zo werkt het in de praktijk niet. Doorgaans is de schoonfamilie alles behalve fris, fruitig en luchtig. Eerder beladen en ingewikkeld. Na een scheiding zijn het de ‘familie’leden die je alleen nog maar ziet op verjaardagen van je kinderen of kleinkinderen.
Nu ik nog een puber in huis heb die het gezellig vindt om met me weg te gaan, valt het met het eenzame reuze mee. Wel zie ik stiekem op tegen de tijd dat hij het huis gaat verlaten. Natuurlijk doe ik vreselijk mijn best om het met mijn vriendinnen gezellig te maken. Maar wat straks?
Ik zie op tegen de vakanties die gaan komen. Van één-ouder-vakantie naar een single-vakantie? Ik heb er moeite mee.
Een nieuwe liefde. Heel eerlijk; ik zit er niet op te wachten. Het idee van weer die sokken overal, lege bierflesjes die je in de ochtend op tafel vindt, vuile onderbroeken met de ‘bijna’ onvermijdelijke ‘remsporen’.
Maar wanneer ik heel eerlijk ben, is er op mij ongetwijfeld ook veel aan te merken. Misschien ligt het wel gewoon allemaal aan mij dat er nog geen andere man mijn leven is binnengewandeld, op een scharrel links en rechts na.
Misschien zijn vrouwen moeilijk en deze vrouw in het bijzonder. Laat mij nog maar even de gelukkige ex-genote blijven.
Kan me gedeeltelijk vinden in je terluirstellinen maar de ene man is de andere niet zelfde bij vrouwen. Ik heb geen remsporen na de kleuterschool, ben nu 70! Drink ook geen bier maar wijn . Dus niet altijd de ene met de andere vergelijke . Wens je al het goede toe voor de toekomst.
lekker single, alle eer aan jezelf en je eigen leven leiden… helemaal niets mis mee!
ik doe het al jaren en al moet ik eerlijk bekennen, nu kindlief haar eigen stekkie heeft gevonden is het wel even slikken, maar ook dan is er nog genoeg van het leven te maken.
Ik leef 15 jaar alleen, geen nieuwe liefde, geen vent die me de moeite waard is om meer over te ontdekken maar druk genoeg met vrijwilligerswerk.
het is zoals het is, mocht mister Right zich nog aanmelden zien we het dan wel weer 😉