Ik ben blij dat mijn hart het weer doet, maar mijn gevoelens, verstand en persoonlijkheid zitten toch echt in mijn hersenen en niet in mijn hart. Het hart is zelfs vervangbaar en uitwisselbaar. Hersens niet. Nu niet en waarschijnlijk nooit niet.
Een hartpatiënte vertelt (15) – Revalidatie
Vanaf het moment dat ik mijn ogen open kon doen, na de zware operatie, werd er al tegen mij gepraat over het veranderen van levensstijl en de noodzaak om nú te gaan bewegen. Het is maar goed dat ik door de morfine de woorden niet uit mijn mond kreeg, want ik voelde mij beledigd. Ten eerste bewoog ik mij voorheen al helemaal suf: ik had een zeer actieve levensstijl. En ten tweede kón ik mij niet eens bewegen.
Een hartpatiënte vertelt (13) – Fysiotherapie aan bed
Als hartpatiënt of patiënt na een zware operatie, na een langdurig ziekenhuisverblijf of na een coma, weet je echter wat ‘Conditie Nul’ is. Conditie Nul is het feit dat je vanaf horizontale, vegetatieve positie langzaamaan moet leren om weer alles zelf te doen.
Een hartpatiënte vertelt (8) – Oorlogstermen
In de medische wereld worden veel oorlogstermen gebruikt. Een strijd winnen impliceert dat een ander de strijd verliest, oftewel niet hard genoeg heeft gevochten. Of de ziekte is de verliezer en jij hebt gewonnen, want je gaat niet dood. Maar degene die wel doodgaat, is dan weer een ander soort verliezer? Gecompliceerd allemaal.