“Er zijn erbij, waarbij ik een zekere arrogantie voel. Die op een manier met me omgaan dat ik denk: Barst! En dat laat ik ze dan voelen ook,” vervolgt hij, met trotse tevredenheid over eigen handelen. “Ze hebbe er dan wel voor geleerd, maar ze hoeve mij niks te vertelle!” beslist hij fel, terwijl hij rood aanloopt.
Een paardenbetoog in de IKEA!
Hij herhaalt zijn vraag: “Echt? Fjorden? Maar kán je daar dan iets mee dan?”
Wat een stomme vraag, denk ik. Maar in plaats van moedeloos te zuchten, besluit ik de oude bekende eens even een overtuigend antwoord te geven.