Ik mag me zo langzamerhand best ‘bejaard’ noemen. Dat mogen anderen trouwens ook. Ik denk dat ik ook mag zeggen, dat ik niet ouderwets ben; ik houd er, volgens mij, geen achterhaalde ideeën op na; ik vind niet, dat vroeger alles beter en mooier was (ook deze tijd wordt eens ‘de goeie, ouwe tijd’); ik klaag nooit over ‘de jeugd van tegenwoordig’.
Ik ben opgevoed en opgegroeid met streng calvinistische/gereformeerde normen en waarden. Ik ging naar een gereformeerde lagere school, naar een HBS op gereformeerde grondslag, naar een gereformeerde kweekschool (= tegenwoordig de pedagogische academie) en naar gereformeerde of protestants-christelijke verenigingen. Ik geloof al lang niet meer in wat voor god dan ook, maar ik kijk niet met wrok om naar mijn opvoeding en onderwijs, want hoe orthodox ze ook waren, mij werd nooit verboden twijfels te uiten of kritische vragen te stellen.
Natuurlijk kreeg ik altijd dezelfde reacties op mijn twijfels en vragen, maar ik ging discussies niet uit de weg. Dat allemaal gezegd zijnde, moet ik bekennen, dat ik mij van tijd tot tijd behoorlijk kan ergeren aan eigentijdse gewoonten. Dat heeft niets te maken met mijn leeftijd, volgens mij ben ik altijd zo geweest. Ik kan mij bijvoorbeeld ontzettend ergeren aan seksisme. Dat heeft zeker mede te maken met het feit dat mijn grote liefde (en bijna dertig jaar mijn echtgenote, ze overleed 21 jaar geleden) behoorlijk feministisch was.
Maar ook met haar kon over alles gepraat worden en we hebben heel wat afgepraat. Om een, op zich niet zo belangrijk (en niet zo serieus), voorbeeld te noemen: we spraken ooit af, dat wij in geval van slecht weer op even dagen zouden spreken van ‘kutweer’ en op oneven dagen van ‘klotenweer’.
Meer in het bijzonder kan ik mij ergeren aan seksistisch taalgebruik. Ik ben geen regelmatige bezoeker van geenstijl.nl, maar soms kom ik er wel eens terecht via een link op een andere site of ik ga er weer eens heen, omdat ik af en toe ook recht heb op een portie ergernis. Zo kwam ik recentelijk op een pagina van enige tijd geleden.
Ze lieten een foto zien van een journaliste van de Volkskrant met daarbij de vraag: “Zou u haar doen?” Ik vind het sowieso al behoorlijk grof om een groot (mannen)publiek te vragen of ze seks zouden willen met een met name genoemde vrouw, maar het wordt wel bijzonder seksistisch als de vraag luidt of ze die vrouw willen ‘doen’. Een man die zegt een vrouw te willen ‘doen’, geeft daarmee niet te kennen dat hij iets plezierigs voor haar of met haar wil doen, maar dat zij voor hem niet meer is dan een object, een lichaam, dat hij wil gebruiken voor zijn particuliere pleziertjes.
Als ik dit gedrag/taalgebruik seksistisch noem, ben ik eigenlijk nog vriendelijk. Eerlijk gezegd vind ik het walgelijk.
Geef een reactie