Op de meest onverwachte momenten krijg ik nu een brok in mijn keel en kunnen de tranen zomaar opwellen. Er is op zo’n moment bar weinig voor nodig. Alles wijst er op dat inmiddels ook ik de ‘emotioneel incontinente leeftijd’ heb bereikt.
Een hartpatiënte vertelt (16) – Aanpassingen levensstijl
Ik ben het met Oliver Sacks eens dat je als patiënt moet uitkijken dat de ziekte geen narcistische spil van je leven wordt. Er heeft echter wel een diepe ingreep in je leven plaatsgevonden en dat heeft zijn sporen nagelaten. Het is een opgave om hiermee te leren leven en vérder te gaan met je leven zoals voorheen.
Een hartpatiënte vertelt (11) – Medicijnen
“Wil je een hapje vanillevla?” vroegen ze me op de Intensive Care, toen ik weer een beetje bij bewustzijn was. Heel lief werd ik even later gevoederd door een IC-verpleegkundige met engelengeduld. Gek dat ik voor die tijd nooit echt stil had gestaan bij die smaak, die geur en die substantie van vanillevla.