“Je had me niet hoeven ophalen hoor. Ik had best naar huis kunnen lopen,” zegt mijn vader na het onderzoek. Thuis wacht mijn moeder hem op. Ze omhelst hem stevig. “Schrik op schrik,” zegt ze met trillende stem, “en toch blijft een mens steeds weer gezond.”
Incontinent
Op de meest onverwachte momenten krijg ik nu een brok in mijn keel en kunnen de tranen zomaar opwellen. Er is op zo’n moment bar weinig voor nodig. Alles wijst er op dat inmiddels ook ik de ‘emotioneel incontinente leeftijd’ heb bereikt.