Mijn familie, vrienden en kennissen roeptoeter steeds: “je bent toch gepensioneerd? Je hóéft toch helemaal niets meer?” Nee, dat klopt. Ik hoef niets meer en daardoor zou ik nu eindelijk tijd hebben om mijn levenslange schrijfaspiraties waar te maken. Daarom was ik zo blij met al die nieuwe vrije tijd.