Hoe leg je als hoogbejaarde aan een jong iemand uit, dat aan jouw leven enkel nog het eind ontbreekt? Het lijkt me ook onmogelijk.
Opgeven mag
“Langzaam staat hij op. Zijn knieën trillen. Licht voorover gebogen en nog zwaarder op de stok leunend, opent hij de deur naar het balkon van de schamele, totale leegte uitwasemende seniorenflat, de houten stoel voetje voor voetje achter zich aan trekkend.”